Steph Goossens speelt "Korte Metten!" - Interview

03 Februari 2017

Steph Goossens speelt "Korte Metten!"

De acteur heeft een tragikomedie geschreven en staat straks op het podium garant voor anderhalf uur gulle lach mét inhoud.

 

Victoria: Steph speelt "Korte Metten!" Dat klinkt alvast veelbelovend. Waar gaat het over?

Steph:Deze voorstelling gaat over een man, Marcel. Hij is net 50 geworden en onder druk van zijn familie organiseert hij een verjaardagsfeestje. Vanuit onverwachte hoek dreigt dit feestelijk gebeuren echter letterlijk in het water te vallen. En dit geeft Marcel ineens de gelegenheid om korte metten te maken met één en ander dat bij het publiek heel herkenbaar en grappig overkomt.

Victoria: Heb je deze voorstelling dan al uitgebreid getest op een publiek?

Steph: Midden januari heb ik na heel wat besloten try outs twee avant-premières gespeeld in het GC "De Wildeman" in Herent. En nadien was het publiek enorm enthousiast. Sommigen beweerden daar dat deze voorstelling de beste is van alle producties die ik tot nu toe heb gemaakt. Maar misschien komt dat wel omdat het allemaal nieuw is.

Victoria : Allemaal  nieuw. Klinkt als "tabula rasa met het verleden "?

Steph: Bij elke nieuwe voorstelling sluimert wel iets door uit een vorig theaterverhaal . Maar ja in "Korte Metten!" zie en beschrijf ik de wereld door de ogen van Marcel. En aangezien hij korte metten maakt met één en ander uit zijn leven is dàt dan ook het thema in deze voorstelling. Ieder mens prutst immers naar eigen goeddunken en bestvermogen de dagen aan mekaar. En dat dit niet altijd tot de beoogde resutaten leidt maar eerder naar onbedoeld grappige toestanden, dat is nu eenmaal hoe het leven in mekaar zit.

Victoria : Dat klinkt heel erg "opgeruimd"?

Steph: Ja en opgeruimd staat netjes. En dat laatste wou ik in deze voorstelling anders hebben. De voorbije maanden heb ik met bevriende collega theater- en tv-makers én- regisseurs gepraat die mijn theaterwerk van dichterbij hebben gevolgd de laatste jaren. Eén algemene deler kwam daarbij altijd terug: ik ben in mijn voorstellingen dikwijls vrij braaf, beetje duf geweest ook wel misschien. Ok, mijn vorige voorstellingen waren telkens een mix van humor en tragedie maar écht stelling werd nooit duidelijk ingenomen. Tot één bevriend regisseur me diets maakte dat ik het grote geweten van de mensheid niet te vriend moet houden maar wél de boodschap die ik als theatermaker écht wil vertellen. "Als we met jou praten als mens ben je véél minder onbevreesd dan in je theaterwerk als acteur soms te zien en te horen is", werd me gezegd. Ik denk dat dàt de figuurlijke schop onder mijn kont was die ik nodig had voor wat ik nadien op papier heb gezet en wat ik nu speel in "Korte Metten!" En het gekke is nu ook dat het publiek me hierin volgt en ontzettend geniet. Tijdens de voorstellingen in Herent waren er mensen uit de eerste rijen publiek die me toeriepen even te wachten vooraleer verder te gaan met de voorstelling omdat ze niet meer bijkwamen van het lachen. En dat terwijl mijn personage Marcel nochtans gewoon alles méént wat hij zegt en zélf eigenlijk geen reden ziet om te lachen. Maar een mens lacht nu eenmaal het meest met het gepruts van een ander, ik denk dat het dat is.

Victoria: Dàt én een onbevreesde Steph .

Steph: Ik ben in het werkelijke leven niet zo bang uitgevallen hoor en best ook wel zeer mondig als het nodig is. 

Victoria: In je perstekst wordt je voorstelling omschreven als "anderhalf uur gulle lach mét inhoud". Klinkt dat niet een beetje neerbuigend naar tal van andere humoristische theatervoorstellingen?

Steph : Helemaal niet. Met de zin "anderhalf uur gulle lach mét inhoud" bedoel ik enkel en alleen dat een keer écht goed lachen deugd kan doen en dat het dàt is wat ik in deze voorstelling breng. Tegelijkertijd gààt het ook nog ergens over en als je als publiek deze code meehebt is dat ok. Maar als dat niet het geval is is er ook geen man overboord. We kijken immers allemaal door onze eigen ogen naar wat zich in ons leven afspeelt en we interpreteren dat ook allemaal vanuit onze eigen achtergond. Dat is alles en meer moet dat ook niet zijn.

 

Victoria: Je kiest ook voor de eerste keer in je carrière voor Theater Elckerlyc om één van je nieuwe theaterstukken in première te laten gaan. Ben je niet bang om nu het stempel te krijgen van "het plezantste theater van 't Stad"?

Steph: Jij mag wat mij betreft gerust stempels kleven op alles en nog wat als dat je leven draaglijker maakt . Alleen doe ik  daar niet aan mee. Ik heb nooit in categorieën van mensen gedacht omdat ik dat ten eerste enorm pretentieus vind. En ten tweede heb ik lak aan mensen die hun mening aan anderen willen opdringen en voortdurend categoriseren. Ik weet dat heel wat uitvoerende kunstenaars gevoelig zijn om "bij het juiste groepje " te horen en in de juiste middens gespot te worden. Welnu , er zijn geen "juiste groepjes", er is alleen perceptie die één en ander in stand houdt. Maar het breekpunt is nooit te voorspellen. Kijk maar naar Gaston Bergmans zaliger. Tussen de geminimaliseerde en door sommigen verguisde volkse comediant en de "grote meneer" zoals men hem verderop in zijn carrière noemde lag een wereld van verschil die maar moeilijk te begrijpen is als je dat logisch bekijkt. En in Theater Elckerlyc  heb ik een partner gevonden die meedenkt én werkt om van mijn creatie op 15 oktober 2017 iets moois te maken.Ze gaan daar wel even verder dan enkel en alleen de huurprijzen van de zaal door te sturen. Op dat vlak ken ik ook andere theaters (lacht).

Victoria: "Korte Metten!" is een eigen productie?

Steph: Helemaal.Dat maakt het ook tot zo'n groot avontuur, maar ik weet zeker dat het los zal lopen. Uiteindelijk heb ik de "intieme zaal" geboekt in Theater Elckerlyc, wat goed is voor zo'n 384 personen. Als die op 15 oktober 2017 afgeladen vol zit met 384 lachende mensen dan "bleit" ik van geluk, zoveel is zeker!

 

"Korte Metten!" -Feestelijke première op zondag 15 oktober 2017 - 15.15 uur Theater Elckerlyc, Frankrijklei 85-87 , 2000 Antwerpen.

Kaarten: 070/691.002

Vanuit Nederland: 0032 3 334 11 22

 

 

  • Column Archief